('Η 'Για να μη με φωναζει ο Παντελης indie αυριο')
Παιρνω αφορμη απο τον υποτιτλο για να γραψω τουτο το κειμενο στην μορφη μιας (τροπον τινα ερωτικης) επιστολης στον Παντελη.
Παντελη λοιπον,
Ειχαμε παει μαζι,οι 2 μας.Το θυμαμαι καλα.Ηταν στη Συγγρου στο Στεκι Γραμματων και Τεχνων.Λιγο το οτι ειχα ενθουσιαστει για τοτε που αραζαμε παρεα,λιγο οτι τους ακουω τωρα,λιγο οτι ειναι η πρωτη μερα του μπλογκ και γουσταρω να γραψω σα μανιακος θα μιλησω για αυτος τους τυπους.
Ολα αρχισανε στο Σελας.Μπηκες μεσα και μου τιτιβισες γλυκα στο αυτι πως ερχονται για live ο
Gianluigi Trovesi και ο Gianni Coscia.Εκανα πως τους ξερω,φαινοσουν κουλτουριαρης και ηθελα να πιασω επαφες.Αποφασισα να προμηθευτω το μαγικο χαρτακι και ετσι να μαστε σε διπλανα καθισματα να περιμενουμε να βγουνε.Δε μου γεμισανε το ματι στην αρχη.Πολυ γεροι,που να φανταστω πως θα χουνε δυναμεις για 2ωρη συναυλια.
Και ομως,οχι μονο παιξανε,αλλα στο τελος ειχα πορωθει τοσο που νομιζα πως ειχα δει τους Alice In Chains για μια μοναδικη και τελευταια φορα.Το live περιελαμβανε ενα κραμα jazz και βαλκανιων ηχων-ενα jazz τσιφτετελι.O Trovesi μιλαγε στο οργανο.Μεγαλος σαξοφωνιστας,απο τους λιγους.Νομιζω ειπες πως καποτε θελεις να του μοιασεις.Οχι πως ο Cosia πηγαινε πισω με το ακορντεον του θυμιζοντας μας το μεγαλειο της χερσονησου και γιατι ακομα και σημερα το μονο που χαιρομαστε να ακουμε στα παρτυ της Αρ.Εν. ειναι ο Bregovic.
Το κονσερτο-με διορθωσες οταν το ειπα livακι-ξεκινησε με συνθεσεις τους απο την τελευταια δουλεια.Λιγο η μαγκιες τους στο πενταγραμμο,λιγο η πρωτοτυπια του παντρεματος αυτων των οργανων,λιγο η pure jazzιλα που καιρο εχω να ακουσω σε live..εε,εννοω κονσερτο..μου κρατουσαν αμειωτο το ενδιαφερον.Πλουσιοι ηχοι,κομμενοι και ραμμενοι για να μας υπνωτισουν,με εκαναν να ξεχασω πως ησουν διπλα μου.Μυηση σκεφτομουν,μυηση σε κατι πρωτογνωρο που μας σερβιρουν τα γεροντακια στο πιατο.Για να δεσει το γλυκο,οι 'γεροι' ομολογω πως ειχαν απειρο χιουμορ επι σκηνης.Ετρεχε απο τα μπατζακια ρε παιδι μου.Ειχα ενθουσιαστει.Μα πιο πολυ γιατι ειχες ενθουσιαστει εσυ.
Μετα τι?Μετα διαλειμμα.Καναμε εξω απο ενα τσιγαρο.Ειχες καπνο,σου εδωσα τρακα βιομηχανικο.Τα φωτα της Συγγρου το καναν ολο και πιο ειδυλλιακο.
Το δευτερο μισο κυλησε εξισου αιχμηρα.Οι διασκευες τους σε σουξεδακια οπως 'Τα παιδια του Πειραια' δινανε γελιο οσο τα σολα και η δεξιοτεχια κοβαν τα αυτια μας με μανια.Γαμωτο μου λεω,γαμωτο μου φαντασου να τσιγγουνευομουν οντως το 20ευρω που εδωσα στην αντιπαθητικη στο Public.Ποιο ηταν το καλυτερο;σε ενα ακορντεονιστικο σολο βγαλμενο απο τη κολαση ειχες τρελαθει τοσο που πηγες να μου πιασει το χερι.Εδω ειμαστε λεω,οργασμος.
Ολα ειχαν πια τελειωσει.Ο ουρανος δουλευε αποψε για μας και μεθυσμενοι απο το ηχητικο Πανθεον της jazz κατρακυλησαμε σπιτι.
Υ.Γ¨.:Aναμενω να μου προτεινεις για τον Brad Mehldau που ερχεται εντος ολιγων ημερων
Δικος σου
Παιρνω αφορμη απο τον υποτιτλο για να γραψω τουτο το κειμενο στην μορφη μιας (τροπον τινα ερωτικης) επιστολης στον Παντελη.
Παντελη λοιπον,
Ειχαμε παει μαζι,οι 2 μας.Το θυμαμαι καλα.Ηταν στη Συγγρου στο Στεκι Γραμματων και Τεχνων.Λιγο το οτι ειχα ενθουσιαστει για τοτε που αραζαμε παρεα,λιγο οτι τους ακουω τωρα,λιγο οτι ειναι η πρωτη μερα του μπλογκ και γουσταρω να γραψω σα μανιακος θα μιλησω για αυτος τους τυπους.
Ολα αρχισανε στο Σελας.Μπηκες μεσα και μου τιτιβισες γλυκα στο αυτι πως ερχονται για live ο
Gianluigi Trovesi και ο Gianni Coscia.Εκανα πως τους ξερω,φαινοσουν κουλτουριαρης και ηθελα να πιασω επαφες.Αποφασισα να προμηθευτω το μαγικο χαρτακι και ετσι να μαστε σε διπλανα καθισματα να περιμενουμε να βγουνε.Δε μου γεμισανε το ματι στην αρχη.Πολυ γεροι,που να φανταστω πως θα χουνε δυναμεις για 2ωρη συναυλια.
Και ομως,οχι μονο παιξανε,αλλα στο τελος ειχα πορωθει τοσο που νομιζα πως ειχα δει τους Alice In Chains για μια μοναδικη και τελευταια φορα.Το live περιελαμβανε ενα κραμα jazz και βαλκανιων ηχων-ενα jazz τσιφτετελι.O Trovesi μιλαγε στο οργανο.Μεγαλος σαξοφωνιστας,απο τους λιγους.Νομιζω ειπες πως καποτε θελεις να του μοιασεις.Οχι πως ο Cosia πηγαινε πισω με το ακορντεον του θυμιζοντας μας το μεγαλειο της χερσονησου και γιατι ακομα και σημερα το μονο που χαιρομαστε να ακουμε στα παρτυ της Αρ.Εν. ειναι ο Bregovic.
Το κονσερτο-με διορθωσες οταν το ειπα livακι-ξεκινησε με συνθεσεις τους απο την τελευταια δουλεια.Λιγο η μαγκιες τους στο πενταγραμμο,λιγο η πρωτοτυπια του παντρεματος αυτων των οργανων,λιγο η pure jazzιλα που καιρο εχω να ακουσω σε live..εε,εννοω κονσερτο..μου κρατουσαν αμειωτο το ενδιαφερον.Πλουσιοι ηχοι,κομμενοι και ραμμενοι για να μας υπνωτισουν,με εκαναν να ξεχασω πως ησουν διπλα μου.Μυηση σκεφτομουν,μυηση σε κατι πρωτογνωρο που μας σερβιρουν τα γεροντακια στο πιατο.Για να δεσει το γλυκο,οι 'γεροι' ομολογω πως ειχαν απειρο χιουμορ επι σκηνης.Ετρεχε απο τα μπατζακια ρε παιδι μου.Ειχα ενθουσιαστει.Μα πιο πολυ γιατι ειχες ενθουσιαστει εσυ.
Μετα τι?Μετα διαλειμμα.Καναμε εξω απο ενα τσιγαρο.Ειχες καπνο,σου εδωσα τρακα βιομηχανικο.Τα φωτα της Συγγρου το καναν ολο και πιο ειδυλλιακο.
Το δευτερο μισο κυλησε εξισου αιχμηρα.Οι διασκευες τους σε σουξεδακια οπως 'Τα παιδια του Πειραια' δινανε γελιο οσο τα σολα και η δεξιοτεχια κοβαν τα αυτια μας με μανια.Γαμωτο μου λεω,γαμωτο μου φαντασου να τσιγγουνευομουν οντως το 20ευρω που εδωσα στην αντιπαθητικη στο Public.Ποιο ηταν το καλυτερο;σε ενα ακορντεονιστικο σολο βγαλμενο απο τη κολαση ειχες τρελαθει τοσο που πηγες να μου πιασει το χερι.Εδω ειμαστε λεω,οργασμος.
Ολα ειχαν πια τελειωσει.Ο ουρανος δουλευε αποψε για μας και μεθυσμενοι απο το ηχητικο Πανθεον της jazz κατρακυλησαμε σπιτι.
Υ.Γ¨.:Aναμενω να μου προτεινεις για τον Brad Mehldau που ερχεται εντος ολιγων ημερων
Δικος σου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου