Ομολογω οτι ειχα καιρο να ασχοληθω με το μπλογκ.Λιγο η απεραντη ομορφια της Μυτιληνης-το λιμανι της που μυριζε θαλασσα και γλυκανισο,τα καστρα που συνωστιζοταν απο ιπποτες και φαντασματα,τα τζαμια με τους ουρανομηκεις μιναρεδες-λιγο το σουβλισμα του οβελια υπο των εκκωφαντικο κροτο των αβγων που ραγιζαν αδιαμαρτυρητα με κρατησαν πισω στο γραψιμο.Επρεπε να βρω κατι δυνατο,να κανω ενα σωστο comeback στη μπλογκοσφαιρα.Και ενω διαλογιζομουν περι τουτου αξαφνα ηρθε αυτο.
Ο λογος για το Αρχιπελαγους Γκουλαγκ του Σολτζενιτσιν.Ενα βιβλιο με νομπελ παρακαλω,δεν εχει τιποτα να ζηλεψει απο την μεγαλη σχολη της ρωσικης λογοτεχνιας.Ποιος ξερει,ισως η icyhot βοτκα και το κρυο που συνθλιβει τα παλτα γαργαλαει πολυ διημιουργικα το μυαλο των βορειων φιλων μας.Οπως και να εχει η ιστορια,μιλαμε για ενα εργο στοιχειωμενο σε καθε λεξη και τελεια του απο μια αγαλματωδη οδυνη,εξαυλωνοντας το ετσι στο νυχτερινο σκελεθρο της τοτε Σοβιετικης Ενωσης.Ο Σολτζενιτσιν,αποφοιτος Γκουλαγκ και αεναως διωκομενος απο τους βαρβαρους της KGB,επιχειρει μεσα απο αυτο να φυτεψει ενα λαβαρο αντιστασης στο αγονο απο τις θηριωδιες των σοβιετικων χωμα,του οποιου ομως η εμβελεια φτανει απειραχτη ακομα και στις μερες μας.
Ο κορμος του λαβαρου μας λοιπον εχει σκαλιστει απο τις μαρτυριες(ή καλυτερα τα μαρτυρια) των αντιφρονουντων της περιοδου 1945-1953.Διακοσιες εικοσι οκτω σταχυολογησεις,διακοσιες εικοσι εφτα και η δικη του για την ακριβεια συνθετουν ενα μωσαικο ολοκληρωτισμου και τρομου που φανερωνει το αληθινο,διαβολικο προσωπο του υπαρκτου σοσιαλισμου.Ενα ενδιαφερον μιγμα,αναβραζον,με κυριαρχα συστατικα του την δημοσιογραφια,την ιστορια και το κουραγιο για χιουμορ(;;) σελιδοποιειται και προσφερεται δεμενο και σημαιοστολισμενο με το αχρειαστο βραβειο του.Ενα πελαγος του Διημιουργου Σολτζενιτσιν χωρις ακρογιαλιες και παραγαδια,το οποιο με τα αφριμενα κυματα του ξεγυμνωνει τα στρατοπεδα καταναγκαστικης εργασιας απο τα πετρινα θορυβωδη τειχη τους.
Μετα την μελετη του,το τοποθετεις με ησυχη την συνειδηση σου στην βιβλιοθηκη να στεκει εκει και να σου θυμιζει τα αποτελεσματα της αποτυχημενης εφαρμογης ενος οικονομικου μοντελου χωρις καμια περαιτερω θεσμικη αλλαγη,που χρησιμοποιησε πειθαρχιες,τεχνολογιες και βιοπολιτικες στρατηγικες του 19ου αιωνα συνυφασμενες με τις κοινωνιες που προσπαθησε τροπον τινα να ΄ξεπερασει',δινοντας ετσι μοναχα μια οικονομικη και ουχι πολυσυνθετη αντι-προταση.Ο ιδιος ο συγγραφεας μας σε ενα σημειο το λεει καθαρα,τα Γκουλαγκ δεν αποτελουν σταλινικη παρενθεση αλλα ειναι συμφυτα με τον 'υπαρκτο σοσιαλισμο' .Στο διαβοητο ονομα της 'Καταστασης Εξαιρεσης' προσθετω.
Υ.Γ. 1:Οποιος κνιτης διαφωνει να μου στειλει για καφε.
Υ.Γ. 2:Προτεινεται η αναγνωση του με την συνοδια των μελωδιων του Shostakovich.
Ο λογος για το Αρχιπελαγους Γκουλαγκ του Σολτζενιτσιν.Ενα βιβλιο με νομπελ παρακαλω,δεν εχει τιποτα να ζηλεψει απο την μεγαλη σχολη της ρωσικης λογοτεχνιας.Ποιος ξερει,ισως η icyhot βοτκα και το κρυο που συνθλιβει τα παλτα γαργαλαει πολυ διημιουργικα το μυαλο των βορειων φιλων μας.Οπως και να εχει η ιστορια,μιλαμε για ενα εργο στοιχειωμενο σε καθε λεξη και τελεια του απο μια αγαλματωδη οδυνη,εξαυλωνοντας το ετσι στο νυχτερινο σκελεθρο της τοτε Σοβιετικης Ενωσης.Ο Σολτζενιτσιν,αποφοιτος Γκουλαγκ και αεναως διωκομενος απο τους βαρβαρους της KGB,επιχειρει μεσα απο αυτο να φυτεψει ενα λαβαρο αντιστασης στο αγονο απο τις θηριωδιες των σοβιετικων χωμα,του οποιου ομως η εμβελεια φτανει απειραχτη ακομα και στις μερες μας.
Ο κορμος του λαβαρου μας λοιπον εχει σκαλιστει απο τις μαρτυριες(ή καλυτερα τα μαρτυρια) των αντιφρονουντων της περιοδου 1945-1953.Διακοσιες εικοσι οκτω σταχυολογησεις,διακοσιες εικοσι εφτα και η δικη του για την ακριβεια συνθετουν ενα μωσαικο ολοκληρωτισμου και τρομου που φανερωνει το αληθινο,διαβολικο προσωπο του υπαρκτου σοσιαλισμου.Ενα ενδιαφερον μιγμα,αναβραζον,με κυριαρχα συστατικα του την δημοσιογραφια,την ιστορια και το κουραγιο για χιουμορ(;;) σελιδοποιειται και προσφερεται δεμενο και σημαιοστολισμενο με το αχρειαστο βραβειο του.Ενα πελαγος του Διημιουργου Σολτζενιτσιν χωρις ακρογιαλιες και παραγαδια,το οποιο με τα αφριμενα κυματα του ξεγυμνωνει τα στρατοπεδα καταναγκαστικης εργασιας απο τα πετρινα θορυβωδη τειχη τους.
Μετα την μελετη του,το τοποθετεις με ησυχη την συνειδηση σου στην βιβλιοθηκη να στεκει εκει και να σου θυμιζει τα αποτελεσματα της αποτυχημενης εφαρμογης ενος οικονομικου μοντελου χωρις καμια περαιτερω θεσμικη αλλαγη,που χρησιμοποιησε πειθαρχιες,τεχνολογιες και βιοπολιτικες στρατηγικες του 19ου αιωνα συνυφασμενες με τις κοινωνιες που προσπαθησε τροπον τινα να ΄ξεπερασει',δινοντας ετσι μοναχα μια οικονομικη και ουχι πολυσυνθετη αντι-προταση.Ο ιδιος ο συγγραφεας μας σε ενα σημειο το λεει καθαρα,τα Γκουλαγκ δεν αποτελουν σταλινικη παρενθεση αλλα ειναι συμφυτα με τον 'υπαρκτο σοσιαλισμο' .Στο διαβοητο ονομα της 'Καταστασης Εξαιρεσης' προσθετω.
Υ.Γ. 1:Οποιος κνιτης διαφωνει να μου στειλει για καφε.
Υ.Γ. 2:Προτεινεται η αναγνωση του με την συνοδια των μελωδιων του Shostakovich.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου