Για την αγαπη αυτη

    Mπορει ο αρχι-συντακτης και το επιτελειο του να ασχολουνται τις τελευταιες μερες με το πακεταρισμα των ρουχων και την επιλογη του καταλληλου αντηλιακου,αυτο ομως δε σημαινει πως δε μεριμνισαμε για την αναδιαρθρωση του μπλογκ κατα την επιστροφη μας.Ετσι εχω την χαρα να σας ανακοινωσω πως το Σεπτεμβρη θα καλοσωρισουμε ενα νεο μελος στην οικογενεια μας.Ενα βρεφος στους αχανεις χωρους των μπλογκ.Εναν βλοσυρο,επιβλητικο τυπο,εναν αληθινο κακο που θα αναλαβει το μουσικο κομματι τουτου του χωρου και θα μας συναρπασει με τις προτασεις του.

    Μουσικη διανοια απο τα τρια του με σπουδες στο σαξοφωνο στο μπασο και στο πιανο(φημες λενε και για ομποε,γκαιντα,σιταρ και τυμπανα των Αζορας),ειπε πρωτα 'ντορεμιφασολασιντο' και μετα μαμα.Την Ενατη εμαθε να την σφυραει απο την κουνια του.Οντας γυμνασιοπαιδο δεν ασχοληθηκε να γεμισει την τσαντα του με λογοτυπα απο πανκ μπαντες και καρφια αλλα εγραφε στα θρανια Οrnette Colleman και Steve Reich.Πινει τον εσπρεσσο του σκετο και τρωει την πιτσα με λεπτη ζυμη.Οσο για φραπε ουτε κουβεντα.Αληθινος δανδης.

    Οι επιστημονες καταληξαν πως προκειται για παιδι θαυμα.Στα εξι του ειχε τελειωσει τις μελετες του πανω στη φιλοσοφια και εκανε ανοιχτα πλεον κριτικη στον φορμαλισμο του Derrida.Στα οκτω και εμφανως επηρεασμενος απο το ρευμα του σουρρεαλισμου εγραψε την πρωτη του ποιητικη συλλογη με τιτλο 'Η γατα μου και το μπλε σαξοφωνο'.Στα 18 πηρε υποτροφια για το Μαθηματικο Αθηνας οπου και εχει περασει μεχρι στιγμης ολα τα μαθηματα με ενα μεσο ορο κοντα στο 9.7.Στο διαβα του τρεμουν τα βουνα και τα νεοφιλελευθερα τσουτσεκια τρεχουν να κρυφτουν στις σπηλιες τους.
-Μην ειναι ο Διγενης;
-Οχι ειναι ο Παντελης 

  Γνωστος μπουμπουνας και ελιτιστης με ενημερωσε τηλεφωνικως οτι οταν επιστρεψει απο την κατασκηνωση θα γραψει 'για τους γκασμαδες του indie που δε ξερουν τι σημαινει αληθινη μουσικη και το παιζουν ιστορια'.Ελεος.Παρολα αυτα δεν κρυβω οτι περιμενω με αγωνια την πρωτη του επαφη με το πληκτρολογιο

Εξεταστικη και κομικ

Εγκαινιαστηκε εδω και καμποσες μερες η  περιοδος της γλυκιας εξεταστικης μου και οπως συμβαινει διαρκως-ειτε γιατι καποια υπεργεια δυναμη κινει τα νηματα στη ζωη μου και θελει να μεινω τενεκες ειτε επειδη ετσι ικανοποιω μια βαθυτερη,φροϋδικη αναγκη μου για ραχατι-εσπασε και τουτη τη  φορα ο διαολος το ποδαρι του και παραπεσε στα χερια μου κατι καινουργιο να μου αποσπα την προσοχη.Και εκει οπου παλευα ολημερις και ολονυχτις να χωρεσω τις καθημαξευμένες και μπαναλ εξισωσεις των μαθηματικων στο κεφαλακι μου,του καρφωθηκε του περιπτερα δυο στενα πιο κατω να φερει το Future Under Construction στη πραματεια του.''Μονο με τετοια δυσευρετα κομικ θα δικαιολογησω την φημη μου ως  ιδιοκτητης ενος πληρως ενημερωμενου σημειου διακινησης περιοδικων'' ειπε ο ΤΣΙΓΑΡΟΠΩΛΗΣ, καθως με ειδε αγριεμενο και ορμωμενο σα ταυρο με το βιβλιο της Γραμμικης Αλγεβρας στο δεξι χερι και τον σταυρο στο αριστερο να καταριεμαι για τον πειρασμο που με βαζει.Ε τι να κανω και εγω,εχω ακουσει και πολλα για τον διημιουργο του κομικ και τις πεποιθησεις του,εντελει λυγισα και το πηρα.

Η σχεση μου με αυτο λοιπον ξεκινα το επομενο βραδυπροσξημερωμα που με γλαρωμενο το ματι εψαχνα τι θα διαβασω για να βυθιστω στην αβρη αγκαλια του μορφεα.Ετσι,ευπεπτο καθως υπεθεσα οτι θα ναι,κυλησα τα δαχτυλα μου στα μετα του στυλιζαρισμενου εξωφυλλου με σκοπο να κοιμηθω εντος πενταλεπτου.Αμ δε.Ο Ηλιος εφτασε να  ξεχυλιζει απο τις τρυπες στο πατζουρι και εγω ακομα εκει,στριφογυριζα ανησυχα στα καρε και στα σκιτσα,κουρασμενος μεχρι λιποθυμιας.Τι με τραβηξε τοσο,ακομα και τωρα δε μπορω να απαντησω με ακριβεια.Ισως αυτη η  ιδεα που παρουσιαζει,η δυστοπια της Αθηνας και της Υφηλιου γενικοτερα,οπου ολα εχουν μετατραπει σε γκετο και πεδιο μαχης Αμερικης και Κινας,με το ιδεωδες του Κομμουνισμου να αναγεται σε θρησκευμα-μπρρρ.Ισως ακομα αυτο το πεπλο και το φωσκολικο κενο που αφηνει ο καλλιτεχνης γυρω απο το ρου της ιστοριας και περιμενω με μασουλημενα νυχια να υπερκαλυψει στο επομενο τευχος του.Μπορει το χτυπητο,ιδιοφυες μοτιβο του μπλε και του κιτρινου χρωματος που βαζει ανα τις σελιδες για να σπαει την αχρωμια της πενας του,φανερωνοντας στα αφελη ματακια μου την μαγεια και το τσαγανο της 9ης Τεχνης.

Αν ομως πρεπει σωνει και καλα να απονειμω τα πρωτεια σε ενα απο εκεινα που με εκαναν να κολλησω βδελλοειδως σε βαθμο δεκα αναγνωσεων εντος τριημερου,ειναι η ανακαλυψη αυτης της ιδιαιτερης γραφης στα ενδοτερα του κομικ.Οπως λεει κ ο 'στρατηγος' Ντεμπορ τα γνωμικα ειναι χρησιμα μονο σε εποχες αμαθειας και σκοταδισμου.Ετσι και ο σοφος μας,καταλαβαινοντας τους χαλεπους καιρους,χτιζει ολους τους διαλογους των ηρωων σε μια αλληλουχια γνωμικων και βομβαρδιζει το τοπιο διαρκως με τσιτατα.Καλυπτει ετσι τελικως τις σελιδες του με την απαραιτητες νοτες στυλ και σκληραδας για ενα κομικ και ακομη ακομη προσθετει και μια καλη γευση αμερικανιας μεσα απο τους στιχους των canned head και της εγγλεζικης σλανγκ.


Το σχεδιο του περιπτερα να ξεχασω τα μαθηματικα και να γινω και εγω περιπτερας ηταν πλεον καταφανες.




Τωρα,αφου γυρισα απο την αποτυχια στη σχολη και καθως διεφυγα τρεχαμενος απο τους μπατσους γιατι ειχα σπασει λεει,με ενα ροπαλο τα ρολα και ειχα βανδαλισει σε κατι περιοδικα ενος μαγαζιου δυο στενα πιο κατω,το βλεμμα μου επεσε στο ονομα των εκδοσων του κομικ:Βατερλω.Σοβαρα,ειναι ή δεν ειναι αλλο ενα σημαδι της ουμπερ Δυναμης αυτης που εχει βαλει στο ματι την Αγια ακαδημαικη μου πορεια;