Καθοτι ειχα τη χαρα να πεσει στα χερια μου το πειροδικο αντι-λογος(περιοδικη εκδοση φιλοσοφιας και κριτικης,τουλαχιστον ετσι αυτοπροσδιοριζεται) δε μου δινεται αλλη επιλογη απο το να μεταφερω-ελαφρως περιληπτικα για λογους χωρου-ενα πληθωρικο και 'μανιφεστοειδες' κειμενο,εχθρικο με τον συγχρονο ακαδημαισμο,που ξετρυπωσα στις σελιδες του.
Τι ειναι η φιλοσοφια σημερα λοιπον.
Στο ερωτημα αυτο περικλειονται δυο επιμερους ζητηματα:τι ειναι η φιλοσοφια γενικα,αλλα και τι ειναι το σημερα.Και με το που προσπαθησει κανεις να δωσει μια απαντηση σε αυτα,βρισκεται αντιμετωπος με νεα ερωτηματα,τοσο για το ρολο της φιλοσοφιας στη συγχρονη εποχη,οσο και για το υποκειμενο που παραγει φιλοσοφια.
Ας ξεκινησουμε απο το πρωτο ερωτημα,εχοντας κατα νου οτι ενας ορισμος της φιλοσοφιας μπορει να στενεψει τα ιδια τα ορια της φιλοσοφιας.Ειναι η αναζητηση,αραγε,ή ειναι ενας απλως συγκεκριμενος τροπος θεασης αναμεσα σε πολλους αλλους;Ειναι δηλαδη η εισηγηση μιας συγκεκριμενης οπτικης(μια προοπτικη) ή ο ιδιος καθολικος τροπος θεασης των πραγματων;Προκειται για μια διαρκη πορεια επαναστασης στη σκεψη και στο τροπο θεασης του κοσμου;Ειναι η εμρηνεια ή η αλλαγη του;'Η μηπως η απαντηση της φιλοσοφιας ειναι το να θετεις ερωτηματα;Αν αναλογιστουμε ολα τα παραπανω σε σχεση με το σημερα,τοτε το πραγμα γινεται ακομα πιο θολο.
Τι ειναι λοιπον το σημερα;
Η ιδια η εποχη δε μου επιτρεπει να αναφερθω στην αληθεια,στο πλαισιο που την αναγνωριζω ως κοινωνικο κατασκευασμα.Ας καταθεσω αυτο λοιπον που θα ονομαζε ο καθενας δικη του αληθεια.Αν και αυτο που θα καταθεσω μαλλον καπου το χω ακουσει γιατι φαινεται σαν 'ολα να εχουν ειπωθει'.Ομως δε θα γεμισω το χαρτι με λογια μεγαλων αντρων(συν γυναιξι)παροτι ετσι επιβαλλει ο ακαδημαισμος του συγχρονου πανεπιστημιου.
Το σημερα παρουσιαζεται λοιπον ως μια αβαθης κατασταση,ενα διαρκες παρον,μια ολοζωντανη απουσια εντος μιας κοινωνιας που δεν την ενωνει τιποτα κοινο και εντος της οποιας οι επαναστατικες ιδεες δεν εχουν πια κοινο.Εποχη των μετα-,αλλα και του τελους.
Οποτε,ποια η λειτουργια της φιλοσοφιας σε ενα τετοιο κοσμο;Τι ρολο θα μπορουσε να διαδραματισει;
Ας δουμε το ρολο της μεσα στο κοινωνικο γιγνεσθαι,δηλαδη τη παντελη απουσια της στη καθημερινοτητα.Ο χωρος της ειναι πλεον ο ακαδημαικος και μπορει κανεις να την θαυμασει μονο στο στενο χωρο μιας κλικας.Oι περισσοτερο τυχεροι απο μας ισως μπορουν μονο να παρακολουθησουν καποια απο τα πανακριβα σεμιναρια του Ζιζεκ ή του Λακλαου ή να ενημερωθουν μεσα απο συνεντευξεις για τον εν ζωη Μπαντιου.Μαλλον ακολουθει κι αυτη τα μονοπατια που πηρε η τεχνη,η οποια κλειστηκε σε γκαλερι με πανακριβη εισοδο και φανατικους συλλεκτες.Απογυμνωθηκαν ετσι απο την ουσια και τη λειτουργια τους και μετατραπηκαν σε ενα παιχνιδι αναγνωρισης και αυτο-επιβεβαιωσης για τους μυημενους.Η φιλοσοφια και η τεχνη οφειλουν να εδραζονται στη καθημερινη μας ζωη,στις σχεσεις μας με τον κοσμο γυρω μας.Η φιλοσοφια του καθημερινου εγκειται στο να προσπαθουμε να ξεμπροστιασουμε τον παραλογισμο και τις αντιφασεις που βιωνουμε.
Εδω που φτασαμε ας ξεκινησουμε απο την αρχη,ξαναθετοντας μαζι τις βασεις της σκεψης και της γνωσης.Ας ξεμεπρδεψουμε με τους καθεστωτικους και τα καθιερωμενα!
Τι ειναι η φιλοσοφια σημερα λοιπον.
Στο ερωτημα αυτο περικλειονται δυο επιμερους ζητηματα:τι ειναι η φιλοσοφια γενικα,αλλα και τι ειναι το σημερα.Και με το που προσπαθησει κανεις να δωσει μια απαντηση σε αυτα,βρισκεται αντιμετωπος με νεα ερωτηματα,τοσο για το ρολο της φιλοσοφιας στη συγχρονη εποχη,οσο και για το υποκειμενο που παραγει φιλοσοφια.Ας ξεκινησουμε απο το πρωτο ερωτημα,εχοντας κατα νου οτι ενας ορισμος της φιλοσοφιας μπορει να στενεψει τα ιδια τα ορια της φιλοσοφιας.Ειναι η αναζητηση,αραγε,ή ειναι ενας απλως συγκεκριμενος τροπος θεασης αναμεσα σε πολλους αλλους;Ειναι δηλαδη η εισηγηση μιας συγκεκριμενης οπτικης(μια προοπτικη) ή ο ιδιος καθολικος τροπος θεασης των πραγματων;Προκειται για μια διαρκη πορεια επαναστασης στη σκεψη και στο τροπο θεασης του κοσμου;Ειναι η εμρηνεια ή η αλλαγη του;'Η μηπως η απαντηση της φιλοσοφιας ειναι το να θετεις ερωτηματα;Αν αναλογιστουμε ολα τα παραπανω σε σχεση με το σημερα,τοτε το πραγμα γινεται ακομα πιο θολο.
Τι ειναι λοιπον το σημερα;
Η ιδια η εποχη δε μου επιτρεπει να αναφερθω στην αληθεια,στο πλαισιο που την αναγνωριζω ως κοινωνικο κατασκευασμα.Ας καταθεσω αυτο λοιπον που θα ονομαζε ο καθενας δικη του αληθεια.Αν και αυτο που θα καταθεσω μαλλον καπου το χω ακουσει γιατι φαινεται σαν 'ολα να εχουν ειπωθει'.Ομως δε θα γεμισω το χαρτι με λογια μεγαλων αντρων(συν γυναιξι)παροτι ετσι επιβαλλει ο ακαδημαισμος του συγχρονου πανεπιστημιου.
Το σημερα παρουσιαζεται λοιπον ως μια αβαθης κατασταση,ενα διαρκες παρον,μια ολοζωντανη απουσια εντος μιας κοινωνιας που δεν την ενωνει τιποτα κοινο και εντος της οποιας οι επαναστατικες ιδεες δεν εχουν πια κοινο.Εποχη των μετα-,αλλα και του τελους.
Οποτε,ποια η λειτουργια της φιλοσοφιας σε ενα τετοιο κοσμο;Τι ρολο θα μπορουσε να διαδραματισει;
Ας δουμε το ρολο της μεσα στο κοινωνικο γιγνεσθαι,δηλαδη τη παντελη απουσια της στη καθημερινοτητα.Ο χωρος της ειναι πλεον ο ακαδημαικος και μπορει κανεις να την θαυμασει μονο στο στενο χωρο μιας κλικας.Oι περισσοτερο τυχεροι απο μας ισως μπορουν μονο να παρακολουθησουν καποια απο τα πανακριβα σεμιναρια του Ζιζεκ ή του Λακλαου ή να ενημερωθουν μεσα απο συνεντευξεις για τον εν ζωη Μπαντιου.Μαλλον ακολουθει κι αυτη τα μονοπατια που πηρε η τεχνη,η οποια κλειστηκε σε γκαλερι με πανακριβη εισοδο και φανατικους συλλεκτες.Απογυμνωθηκαν ετσι απο την ουσια και τη λειτουργια τους και μετατραπηκαν σε ενα παιχνιδι αναγνωρισης και αυτο-επιβεβαιωσης για τους μυημενους.Η φιλοσοφια και η τεχνη οφειλουν να εδραζονται στη καθημερινη μας ζωη,στις σχεσεις μας με τον κοσμο γυρω μας.Η φιλοσοφια του καθημερινου εγκειται στο να προσπαθουμε να ξεμπροστιασουμε τον παραλογισμο και τις αντιφασεις που βιωνουμε.
Εδω που φτασαμε ας ξεκινησουμε απο την αρχη,ξαναθετοντας μαζι τις βασεις της σκεψης και της γνωσης.Ας ξεμεπρδεψουμε με τους καθεστωτικους και τα καθιερωμενα!
